 130. Myślenie czasami nie ma sensu. Czasami.Bez względu na wszystko, wtulała się w poduszkę. Na tyle regularnie, że mogła traktować to jako jeden z punktów codziennego planu; codzienny rytułał, który musi odhaczyć, bo jak nie... Bo jak nie, to... Nieważne.Nie traćmy na nic czasu, nie zastanawiajmy się nad sensem lub bezsensem czegokolwiek, bo nasze kontakty stygną jak dobra kawa lub gniją, ulegają rozkładowi jak stary owoc. Coś czasami przemija zbyt szybko, by czekać. Wtedy w panice człowiek stara się to schwytać. Cierpi, bo boi się, że chwytanie nie ma sensu; żeby więc wtedy nie cierpieć, stara się nie myśleć. Ktoś pewnie nazwałby to aktem desperacji, a ja nazwę to po prostu bezmyślnością, bo nie chcę zastanawiać się nad tym, czy ona też ma jakiś sens, głębię. Być może jestem masochistką, desperatką. To nieistotne. Nieważne. Kompletnie nieważne. wilcza 16th.Mar.10 [komentarzy 2] napisz 2010 III II I 2009 XII XI X IX VIII VII VI V IV III II I 2008 XII XI X IX VIII VII VI V IV Nie kopiować bez wyraźnej zgody jej autora, bo pogryzę ostrymi kłami bez litości. Wilczej//zasila/zdjęcie. Najlepiej podpatrywać na monitorze stojącym do góry nogami, w Mozilli Firefox i w rozdzielczości 1280x960 pikseli. Licznik: 8241; Księga: 6 |
